ΑΜΑΡΙ ΡΕΘΥΜΝΟΥ TV





ΜΕΓΑ ΧΟΡΗΓΟΣ TV ΜΙΤΑΤΟ LIVE  (Ανδρουλιδάκης Νικόλαος Γ.)  Εστιατόριο Κρητικής Κουζίνας   Πλήθωνος Γεμιστού 7, Ίλιον, 13121, ΑΤΤΙΚΗΣ    Τηλέφωνο  2105763374

Ο Δήμος Αμάριου είναι δήμος της περιφέρειας Κρήτης που συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης. Προέκυψε από την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Συβρίτου και Κουρητών.

 Η έκταση του νέου Δήμου είναι 277.74 τ.χλμ και ο πληθυσμός του 6.215 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Έδρα του νέου δήμου ορίστηκε η Αγία Φωτεινή και ιστορική έδρα ο Φουρφουράς.

Το Αμάριον, ή Αμάρι είναι ο ένας από τους δύο ορεινούς οικισμούς του ομώνυμου δημοτικού διαμερίσματος του Δήμου Συβρίτου, στην πρώην Επαρχία Αμαρίου εξ ου το όνομα της τελευταίας, του νομού Ρεθύμνης στην Κρήτη.


Αγία ΠαρασκευήΒυζάριΜοναστηράκι
Αγία ΦωτεινήΓερακάριΝίθαυρη
Άγιοι ΑπόστολοιΕλένεςΟψηγιά
Άγιος ΙωάννηςΘρόνοςΠαντάνασσα
Αμάρι (και: Νευς Αμάρι)ΚαλογέρουΠατσός
Άνω ΜέροςΚουρούτεςΠετροχώρι
ΑποδούλουΛαμπιώτεςΠλατάνια
ΒισταγήΛοχριάΠλάτανος
ΒολιώνεςΜέρωναςΦουρφουράς
ΒρύσεςΜεσονήσα

Βρίσκεται στις βορειοανατολικές πλαγιές του Κέδρου, σε υψόμετρο 460 μ., κοντά στη Μονή Ασωμάτων, περίπου 24 χλμ. ΝΑ. από το Ρέθυμνο και 40 χλμ. από το Ηράκλειο. Παλαιότερα ανήκε στη κοινότητα Μοναστηρακίου, όταν το 1927 αναγνωρίστηκε το ίδιο ως κοινότητα περιλαμβάνοντας στη συνέχεια και το χωριό Οψιγιάς.

Την περίοδο της Ενετοκρατίας το Αμάρι λεγόταν "Νευς Αμάρι" και ήταν κωμόπολη, πρωτεύουσα μεγαλύτερης περιοχής. Κατά την διάρκεια του 1821 στην περιοχή του Αμαρίου έγιναν σκληρές μάχες.
Το 1971 το χωριό αριθμούσε 148 κατοίκους και η κοινότητα 187. Το 2001 αριθμούσε τους 222. Οι κάτοικοι ασχολούνται με την κτηνοτροφία και την γεωργία καλλιεργώντας κυρίως αμπέλια, ελαιόδενδρα, δημητριακά και ζωοτροφές.

Το όνομα το χωριό πιθανόν να το πήρε από κάποια βυζαντινή ή ιταλική οικογένεια που πρωτοεγκαταστάθηκε εκεί.
ΜΕΓΑ ΧΟΡΗΓΟΣ TV ΜΙΤΑΤΟ LIVE  (Ανδρουλιδάκης Νικόλαος Γ.)  Εστιατόριο Κρητικής Κουζίνας   Πλήθωνος Γεμιστού 7, Ίλιον, 13121, ΑΤΤΙΚΗΣ    Τηλέφωνο  2105763374
Η εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στα Εισόδια της Θεοτόκου. Εκκλησιαστικά υπάγεται στην Β΄ Αρχιερατική Περιφέρεια της Ιεράς Μητροπόλεως Λάμπης, Συβρίτου και Σφακίων, της Εκκλησίας της Κρήτης.


Στην περιοχή του Αμαρίου υπάρχουν εκκλησίες του 13ου μέχρι τον με 16ο αιώνα με αξιόλογες τοιχογραφίες, βλέποντας έτσι την εξέλιξη της τοπικής τεχνοτροπίας και της βυζαντινής.
Αμάρι (και: Νευς Αμάρι)
Απόσταση από Ρέθυμνο: 40 χλμ. (Διαδρομή: Ασώματος- Μοναστηράκι- Αμάρι)
Υψόμετρο: 460 μ.
Πληθυσμός: 1991: 206 κάτοικοι
(1940: 431 κάτοικοι)

 (Ραshley, Τraνels in Crete, II, 314) με 20 χριστιαν. και 1 τούρκ. οικογένειες. Στην απoγραφή τού 1881 αναφέρεται στο δήμο Μoναστηράκι με 284 κάτ. Χριστιαν. και 8 Τούρκ. Το 1900 αναφέρεται Νεφς Αμάρι στον ίδιο δήμο με 378 κάτ. Στην απογραφή του 1928 αναφέρεται Νεφς Αμάρι, έδρα oμώνυμης κoινότητας και έχει 286 κάτ. Το 1940 αναφέρεται Νεφς Αμάρι με 306 κάτ. το 1951 με 220, το 1961 αναφέρεται Αμάρι με 193 και το 1971 με 166 κάτ. Κατά την Τουρκοκρατία ήταν βακουφικό και αναφέρεται Νεφς Αμάρι = το κυρίως Αμάρι, ή πρωτεύουσα.
Στo κέντρο του χωριού, πάνω στο πιο υψηλό σημείο βράχoυ, ήταν (1900) τα ερείπια μικρού πύργου, όπου ήταν η έδρα της καστελανίας Αμαρίου. (Βλ. G. Gerola, Μοnumenti ecc. σ. 193 τόμ. I).

Στο χωριό υπάρχεi ο αρχαιότερος ναός της Αγίας Άννας, με τoιχoγραφίες σκηνών χριστολογικών και αγίων. Η κτητορική επιγραφή αναγράφει τη χρονολoγία 1196. (Βλ. Gerοla, Μοnumenti ecc. IΙ, σ. 299). Είναι και η εκκλησία του Αγ. Θεοδώρου με τοιχογραφίες και χαράγματα του 1588 και 1731. (Βλ. Κ. Καλoκύρη, Ανέκδοτoι επιγραφαί, "Κρητικά Χρονικά", Ε' , σ. 342). Σε μικρή απόσταση από το χωριό σώζονται τα ερείπια του ναού της Θεοτόκου (η Κερά Παναγιά), όπoυ σκότωσαν τον επίσκοπο Λάμπης Μεθόδιο Σιλιγάρδo τo 1793.
Στo Αμάρι γεννήθηκε τα τέλη του 16ου αιώνα ο Αθανάσιoς Σκληρός, ή Πικρός εκ Πικρίδων, διδάκτoρας της φιλολογίας και της Ιατρικής, αρχίατρος της Κρήτης. Έζησε την πολιορκία του Χάντακα μέχρι τo 1664, ότε απέθανε, και περιέγραψε τα γεγονότα της πoλιoρκίας μέχρι τότε σε 9287 ιαμβικούς τριμέτρoυς στίχους.


Ο ΠΑΠΑΣ ΤΩΝ ΒΡΥΣΩΝ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΡΥΠΟΥΣΑΝ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΣΦΑΙΡΕΣ

Στην ηρωική και ατέλειωτη στρατιά των Ελλήνων, κληρικών που θυσιάστηκαν στο μεγάλο αγώνα της ελευθερίας, περιλαμβάνεται και ο ιερομόναχος Συμεών Δρετουλάκης. Γεννήθηκε στον Οψιγιά Αμαρίου(1902). Εκεί τελείωσε και το Δημοτικό Σχολείο.

Ο πατέρας του ήτανε προστάτης εντεκαμελούς οικογένειας (εννιά γιους και δυό κόρες). Ο αδελφός του ο Μιχάλης, γενναίος πολεμιστής, σκοτώθηκε στη Μικρά Ασία πολέμησε επίσης γενναία και ο Συμεών (Σταύρος το βαπτιστικό του) και μετά την επιστροφή του από το Μέτωπο χειροτονήθηκε διάκονος στη Μονή Ασωμάτων (1926) και κατόπιν ιερομόναχος (9128). Λίγα χρόνια αργότερα (1932) τοποθετήθηκε από την Επισκοπή Λάμπης και Σφακίων εφημέριος στο χωριό Βρύσες (Αμαρίου), τοποθέτηση που έγινε δεκτή με ενθουσιασμό από το χριστεπώνυμο πλήρωμα. Στις Βρύσες τον βρήκε η Γερμανική Κατοχή. Παπά και Αγωνιστή από την πρώτη μέρα της Εθνικής Αντίστασης και στις Βρύσες εκτελέστηκε από τους Γερμανούς στις 22 Αυγούστου 1944.

ΜΕΓΑ ΧΟΡΗΓΟΣ TV ΜΙΤΑΤΟ LIVE  (Ανδρουλιδάκης Νικόλαος Γ.)  Εστιατόριο Κρητικής Κουζίνας   Πλήθωνος Γεμιστού 7, Ίλιον, 13121, ΑΤΤΙΚΗΣ    Τηλέφωνο  2105763374



Ολοζώντανος μεταφέρεται από στόμα σε στόμα στο Κέντρος, ο θρύλος για το μαρτυρικό θάνατο του Συμεών. Είναι βέβαια και ευρύτερα γνωστός από διάφορα δημοσιεύματα. Στις πληροφορίες για το τέλος του τραγικού παπά προστίθεται και πρόσφατη επιστολή του Μανόλη Τρουλλινού από το χωριό Μοναστηράκι. Αλλά στην επιστολή του Γ.Τ. εκτός από τα θρυλούμενα για την σφαγή του Συμεών, αναφέρεται και σε άλλο περιστατικό, που ξεφεύγει από τη σφαίρα των θρύλων.

 Πρόκειται για προσωπική συγκλονιστική μαρτυρία. Που διασώζει πως οι τριάντα μελλοθάνατοι των Βρυσών με τον παπά τους αντιμετώπισαν το θάνατο. Υπερήφανα τραγουδώντας ομαδικά πριν από τη μεγάλη θυσία. Τα χαρακτηριστικά και κρίσιμα αποσπάσματα της επιστολής αυτής, που παίρνει τη θέση ντοκουμέντου μεγάλης ιστορικής αξίας παραθέτουμε.
"Κατά την εκτέλεση (του ιερομόναχου Συμεών Δρετουλάκη στις Βρύσες Αμαρίου) συνέβησαν τα εξής περιστατικά:
- Εκείνο τον καιρό (Απρίλη 1944) είχαν απαγάγει (Άγγλοι και Κρητικοί Κομάντος) το στρατηγό Κράϊπε. Δεν ήθελαν να τον σκοτώσουν, αλλά να τον φυγαδεύσουν στη Μέση Ανατολή, όπως και τα κατάφεραν.

 Οι Γερμανοί σαν αντίποινα έκαιγαν και σκότωναν τους κατοίκους από τα χωριά που πέρασαν το Γερμανό Διοικητή. Ανάμεσα (στα χωριά που υπέστησαν τα αντίποινα των Γερμανών για την απαγωγή του Κράϊπε) ήταν και οι Βρύσες Αμαρίου, που εφημέριος ήταν ο πάτερ Συμεών. Συνέλαβαν αρκετά παλικάρια, μέχρι που έφτασαν στο σπίτι του παπά. Τον πήραν βίαια, γιατί ήταν ξενύχτης από μια βάπτιση που είχε κάνει την προηγούμενη μέρα, και τον έκλεισαν στο σχολειό μαζί με τους άλλους.
Κάποιος αστυνομικός Γερμανός, που ήταν ο φόβος και ο τρόμος της Επαρχίας και υπηρετούσε στο χωριό Φουρφουρά και ακουγόταν σαν "ο Γιαννάκης ο Μουσάτος" διηγήθηκε το εξής περιστατικό μετά την εκτέλεση των Βρυσανών παλικαριών: "Μια ώρα πριν την εκτέλεση ο πάτερ Συμεών ζήτησε την άδεια από τους Γερμανούς να πάει στο Ναό του χωριού.

 Εκείνοι του έδωσαν άδεια και δυό απ' αυτούς τον συνόδεψαν μέχρι την εκκλησία. Έβαλε τα επίσημα άμφια, άνοιξε ένα κουτάκι ναι πήρε τίμιο Ξύλο. Το έθεσε στον κόρφο του, προσευχήθηκε και ακολούθησε τους Γερμανούς, που τον συνόδευαν και γύρισαν ξανά στο μέρος που ήταν συγκεντρωμένοι και οι άλλοι που προοριζόταν για εκτέλεση. Μετά μια ώρα τους εκτέλεσαν. Επειδή όμως ο πάτερ Συμεών κρατούσε μεγάλη δύναμη (Τίμιο Ξύλο) οι σφαίρες δεν τρυπούσαν. Ενώ λοιπόν όλοι σκοτώθηκαν εκείνος ξεπετάχτηκε ολοζώντανος από τη φωτιά! Αφού οι Γερμανοί είδαν ότι δε σκοτωνόταν με σφαίρες του έκοψαν το κεφάλι". Από τότε ο Γερμανός φρούραρχος είπε ότι ποτέ δεν θα ξανασκοτώσει παπά.
Ένα άλλο περιστατικό που συνέβηκε τότε, ήταν το εξής:
- Από τη Σχολή Ασωμάτων οι Γερμανοί είχαν πάρει τέσσερα 17χρονα παιδιά το πρωί της 22ας Αυγούστου, για να συνοδεύσουν τα μουλάρια, που θα φόρτωναν πράγματα από τα καταστραμμένα χωριά και να γυρίσουν πίσω. Μεταξύ αυτών ήμουν κι εγώ, ο Μανόλης Τρουλλινός. Φτάνοντας στις Βρύσες ακούσαμε στο σχολειό να ψάλλουν οι μελλοθάνατοι τον Εθνικό Ύμνο μεγαλόφωνα. Πλησίασα κοντά και βλέπω τον παπά Συμεών μπροστά, οι μισοί άνδρες αριστερά και οι άλλοι δεξιά. Σταμάτησε ο παπάς για μια στιγμή τον Εθνικό Ύμνο και μου φώναξε "νερό-νερό".


 Μαζί με τ' άλλα παιδιά φέραμε στάμνες με νερό, καθώς και ποτήρια. Πήγα λοιπόν να προσφέρω νερό στον παπά και στους άλλους, αλλά οι Γερμανοί μου κλώτσησαν τη στάμνα και το ποτήρι, με αποτέλεσμα να σπάσουν και ύστερα με βία με έδιωξαν μακριά.

Ένα μήνα πριν από την εκτέλεση ο πάτερ Συμεών είχε κάνει ένα γάμο. Στεφάνωσε του παπά Δαμβουνέλη το γιο. Μετά τη στέψη στην πλατεία της εκκλησίας έγινε γλέντι. Στο γλέντι παρευρισκόταν και Γερμανοί. Έπιασε πρώτος το χορό και είπε τούτη τη μαντινάδα:
Της λευτεριάς το σήμαντρο
εδώ κοντά χτυπούνε
πλησίασέ νε ο καιρός
που θα λευτερωθούμε.
Δεν αξιώθηκε να δει ελεύθερη την πατρίδα του ο πάτερ Συμεών. Τον έσφαξαν, όπως λεω παραπάνω οι ναζήδες στις Βρύσες στις 22 Αυγούστου 1944.
ΜΑΝΟΛΗΣ ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ
Μοναστηράκι Αμαρίου
Ιούνιος 1984
ΜΕΓΑ ΧΟΡΗΓΟΣ TV ΜΙΤΑΤΟ LIVE  (Ανδρουλιδάκης Νικόλαος Γ.)  Εστιατόριο Κρητικής Κουζίνας   Πλήθωνος Γεμιστού 7, Ίλιον, 13121, ΑΤΤΙΚΗΣ    Τηλέφωνο  2105763374

Αμαριώτικες Μαντινάδες
Οι μαντινάδες και τα τραγούδια που αναφέρονται εδώ καταγράφηκαν στα χωριά της επαρχίας Αμαρίου. Τα περισσότερα ασφαλώς ήταν γνωστά και σε άλλες περιοχές του νομού Ρεθύμνης και της Κρήτης γενικότερα, ενώ κάποια θα περιλαμβάνονται και σε λαογραφικές συλλογές.

Παρακαλούμε τους Αμαριώτες αναγνώστες της ιστοσελίδας μας να μας στείλουν όσες μαντινάδες και τραγούδια γνωρίζουν από την παράδοση του χωριού τους, με όσα στοιχεία θυμούνται για κάθε μαντινάδα και κάθε τραγούδι (ποιος το έλεγε, ποιος το έβγαλε -αν είναι γνωστό- ή με ποια ιστορία πιθανόν συνδέεται κτλ.) αναφέροντας φυσικά και το χωριό από το οποίο καταγράφηκε. Τα ονόματά τους θα δημοσιευθούν στον ανάλογο χώρο.

ΜΕΓΑ ΧΟΡΗΓΟΣ TV ΜΙΤΑΤΟ LIVE  (Ανδρουλιδάκης Νικόλαος Γ.)  Εστιατόριο Κρητικής Κουζίνας   Πλήθωνος Γεμιστού 7, Ίλιον, 13121, ΑΤΤΙΚΗΣ    Τηλέφωνο  2105763374
Για τις ιδιωματικές λέξεις που περιέχουν τα τραγούδια και οι μαντινάδες μπορείτε να συμβουλευτείτε το Γλωσσάρι. 

Καλλιά 'χω να με θάψουνε μια γ-καλαθέ παπάδες

παρά να πάω στην εκκλησά να μη βαστώ παράδες!

(Καταγραφή από Αποδούλου)

Μα μένα τα σεντόνια μου είναι οι γι-αστοιβίδες

κι οι κοπελιές απ' αγαπώ είναι οι προβατίνες.

(Καταγραφή από 'Αη Γιάννη)

Μα συ θαρρείς πως οι βοσκοί θέτουνε στα χαράκια

και πως δε ντα κατέχουνε τσ' αγάπης τα κανάκια.

(Καταγραφή από 'Αη Γιάννη)

Αθεί μηλιά η καρομηλιά και μηλαράκια δένει

αγάπη δεν εκάτεχα και συ μου τη μαθαίνεις.

(Καταγραφή από Αποδούλου)

'Eλα, πουλί, πουλάκι μου, πουλί μου μαυροπούλι,

αγάπα με να σκάσουνε στη γειτονιά μας ούλοι!

(Καταγραφή από Αποδούλου)

Απάνω στον αγγέλαμο κάθετ' ένα μ-πουλάκι,

πολλά πολλά τα λάχανα και λίγο το ψωμάκι.

(Καταγραφή από Αποδούλου. Μαντινάδα που δηλώνει τη μεγάλη φτώχεια της εποχής: τα λάχανα ήταν δωρεάν, ενώ το αλεύρι ή προϋπέθετε χωράφι για σπορά ή χρήματα. Το πουλάκι, για να κάθεται στον αγγέλαμο, που λυγίζει με το παραμικρό φύσημα, ήταν μικροσκοπικό και ελαφρύ.)

Απάνω στο λιανοχοχλιό θα χτίσω τον οντά μου,

να βάλω τη γυναίκα μου και τα πεθερικά μου.

(Καταγραφή από Αποδούλου)

Πέρδικες κακαρίζουνε κι οι κοπελιές γελούνε

κι η μια την άλλη αναρωτά πότες θα παντρευτούνε.

(Καταγραφή από Αποδούλου)

Μα σεις θαρρείτ' οι κοπελιές πως ειν' οι γι-άντρες βούγια

και βάνετε στα μούτρα σας φουχτές φουχτές τη μπούδρα.

(Καταγραφή από Αποδούλου, την είπε νέος πειράζοντας Φουρφουριανή μαζώχτρα, εξαιρετικά μερακλίνα και ετοιμόλογη, η οποία του απάντησε την παρακάτω μαντινάδα)

Ανήψηστους χοχλιούς να φας, να καταπιείς αχλάδια,

να πέσουνε τ' αδόδια σου για να μιλείς καθάρια!

Ποιος είδενε σειρά σειρά σαράντα κυπαρίσσα

νά 'ναι τα τρουλαράκια ντω γ-και τω σαράντα ίσα!

[Καταγραφή από 'Αη Γιάννη, την είπε ο λυράρης Ευθύμιος Ζαχαριουδάκης (θ. 1976) σε παρέα, όπου χόρευαν σαράντα κοπελιές και κανένας άντρας. Η παρέα αυτή προήλθε από την προσφορά των κοπελιδιών (κοριτσιών) του χωριού «να μαζώνουνε τα χαλίκια» που χρειαζόταν ένας χωριανός για να χτίσει το σπίτι του, με αντάλλαγμα να τις αφήνει να χορεύουνε κάθε Σάββατο στον οντά του για ένα χρόνο. Ο μόνος άντρας που έμπαινε μέσα εκεί ήταν ο Ευθύμιος]

Κοπελιδάκια, κοπελιές, άδεια σάσε παίρνω

α ντό 'χετε συνήθειο να τραγουδεί το ξένο.

(Τη μαντινάδα αυτή είπε ο λυράρης Κοκάρης από τα Πλατάνια σε γλέντι στον 'Αη Γιάννη, στη μέση κύκλου κοριτσιών που χόρευαν σιγανό πεντοζάλι. Μια από τις κοπέλες του απάντησε:)

Δε ντό 'χομε συνήθειο, δε ντό 'χομεν αντέτι

νά 'ρχουντ' οι ξενοχωριανοί να στένουν ανταλέτι.

(Ο Κοκάρης έδωσε την παρακάτω αποστομωτική απάντηση)

Ως είναι ασυνήθιστο η κοπελιά με άντρα

κι ύστερα συνηθίζουνται, έτσά 'ν' ούλα ντα πάντα!

(Μετά από αυτό τση 'μανίσαν οι γι- άλλες, γιάειντα να μιλήσει, αφού δεν εμπόρειε να ξαναπαντήσει μετά. Αφήγηση Στελιανής Καλογεράκη, Άη Γιάννης)

Σάζε, Ταταρογιάννη μου, όμορφα το μητάτο,

κι α δε μ-πουλιέται το τυρί, αμοναχός σου φά' το.

(Την είπε ο μεγάλος Ανωμεριανός ριμαδόρος Μανώλης Κατσαντώνης ή Σφηνιάς στον Ταταρογιάννη από του Γερακάρη, που έχτιζε έξω απ' το σπίτι του μια από τις πρώτες τουαλέτες που είχαν εμφανιστεί στην περιοχή.)

Εις την ομπρός μεριά κρατεί ο λύχνος με το φτίλι

κι οξαπωπίσω ακολουθεί το ξεμπαρδουλιστήρι!

(Σατιρική μαντινάδα που έλεγε ο χωρατατζής (χιουμορίστας) Αποδουλιανός λυράρης Αγάπιος Φωτάκης, πειράζοντας δυο Αποδουλιανές γράδες που πιάνανε μπροστά μπροστά στο χορό.)

Από 'παέ θα σηκωθώ να πάω στο Καστέλι,

να πίνω μαρουβά κρασί να γίνομαι κοπέλι.

(Σατιρική μαντινάδα που έλεγε ο Αποδουλιανός λυράρης Αγάπιος Φωτάκης)

Από 'παέ θα σηκωθώ να πάω στσ' 'Αγιους Δέκα.

Ξανοίξετε το μπόι μου και θέλω και γυναίκα!

(Σατιρική μαντινάδα που έλεγε ο Αποδουλιανός λυράρης Αγάπιος Φωτάκης)

Μελαμπιανή τη θέλω 'γώ, να βλέπει και τα βούγια,

απού να μη χρειάζεται να βάνω φαμεγιούργια.

(Σατιρική μαντινάδα, καταγραφή από το Αποδούλου)

Μελαμπιανή τη θέλω 'γώ, νά 'χει μεγάλη μύτη,

π' όντε ζυμών' η μάνα μου να μη γυρεύγει τρίφτη!

(Σατιρική μαντινάδα, καταγραφή από το Αποδούλου)

Νά 'χα δυο μίστατα κρασί κι ένα γ-κομμάτι ρίφι,

Πολιδοπούλα Αννεζινιώ, να βγούμε στ' ατζιρίτι!

(Σατιρική μαντινάδα, την έλεγε ο Αποδουλιανός Αλέξανδρος Βολανάκης πειράζοντας τη γυναίκα του, το γένος Πολιουδάκη.)

Ανωγειανός στα πρόβατα φωνιάζει «στήσο! λάσο!».

Χίλιες την ώρα να θωρώ, εσένα δε σ' αλλάσσω.

(Καταγραφή από Αποδούλου)

Βρέχει και ψιχαλολογά κι εβγήκαν οι μουρμούρες

κι επιάσαν οι Μελαμπιανοί αόρες και παπούρες!

(Σατιρική μαντινάδα, καταγραφή από Αποδούλου)

Το γ-κατσαπαδιανό χορό όποιος τονέ κατέχει

να 'ρθεί να πιάσομε μαζί να μου τον αρμηνέψει.

(Καταγραφή από 'Αη Γιάννη, αφήγηση Ιω. Παραδεισανού)

Γαρεφαλλιάς γαρέφαλλο και κανελλιάς κανέλλα

σ' ετάιζεν η μάνα σου και σ' έκαμε γ-κοπέλα.

(Καταγραφή από Γερακάρη, αφήγηση Χαντρακομανώλη)

Ό,τι να δεις την όρνιθα να κακαρίζ' ομπρός σου

αμέσως το κατάλαβε πως εί' ντ' αβγό δικό σου.

Γνωστή μαντινάδα, που σημαίνει «χωριό που φαίνεται)

Ό,τι να δεις την όρνιθα τ' αβγό να ξενοκάνει,

ντελόγο θέλει σφάξιμο κι αμέσως στο τηγάνι!

(Σατιρική μαντινάδα, καταγραφή από Αποδούλου)
ΜΕΓΑ ΧΟΡΗΓΟΣ TV ΜΙΤΑΤΟ LIVE  (Ανδρουλιδάκης Νικόλαος Γ.)  Εστιατόριο Κρητικής Κουζίνας   Πλήθωνος Γεμιστού 7, Ίλιον, 13121, ΑΤΤΙΚΗΣ    Τηλέφωνο  2105763374
Μούλε, μουλάρι κόκκινο, μούλε, μουλάρι μαύρο,

να πάμενε στου Μαρουλά που κάνουν ένα γάμο

με τσ' αγκιναροκεφαλές και με το μπακαλιάρο!

(Τρίστιχη σατιρική μαντινάδα που καταγράφηκε στο Αποδούλου. Σχετική είναι και η επόμενη)

Μα μ' ένα ντάγκουλο ψωμί κι ένα γ-κομμάτι ρίφι

επήγανε στου Μαρουλά να πάρουνε μια νύφη.

Ειντά 'χεις και γρινιάζεις μου και κλίνεις μου τ' αφτί σου;

μηδέ την όρθα σού 'φαγα μηδέ και το μαρτή σου.

(μαντινάδα που δηλώνει ερωτικό παράπονο, καταγραφή από Αποδούλου)

Αμά, κουγιούμ, αμά, γιαβρούμ, κανέ, χανούμη, σάφι,

μηδέ καλέ μηδ' ουλεμέ το ντέρτι μου δε γράφει!

(Τουρκοκρητική μαντινάδα, καταγραφή από Άη Γιάννη, αφήγηση Στελιανής Καλογεράκη. Αμά: αμάν, σάφι: έλεος, καλέ: καλέμι, ουλεμέ: γραμματικός)